TOURS INFORMATION - Ταξιδιωτικός και τουριστικός οδηγός

Welcome to Toursi.grWelcome to Toursi.gr
         Αρχική         Προφίλ         Προτάσεις         Κρατήσεις        Διαφήμιση         Επικοινωνία

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
· On-line Κρατήσεις
  Ξενοδοχείων

· On-line Κρατήσεις
  Ταξιδίων

· Ταξιδιωτικές
  Προτάσεις

· Τουριστική
  Γεωγραφία

· Μεσογειακά
  Παραδοσιακά
  Αρχοντικά


ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
· Συμβουλές
· Οροι συμμετοχής σε
   οργανωμένα ταξίδια

· Πληροφορίες
   διαβατηρίων


ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ





ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
· Home
· Δημοσκοπήσεις
· Επικοινωνία
· Διαφήμιση
· Αναζήτηση
· Αρχείο Ταξιδιών
· AvantGo
· Προσθήκη Ιστορίας
· Προφίλ
· Κατάλογος
· Newsletter
· Στατιστικά
· Συστήστε μας
· Top 10

ΚΟΣΜΟΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ
· ΕΥΡΩΠΗ
· ΑΦΡΙΚΗ
· ΑΣΙΑ
· ΑΜΕΡΙΚΗ
· ΩΚΕΑΝΙΑ

ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ
· ΘΡΑΚΗ
· ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ
  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

· ΚΕΝΤΡΙΚΗ
  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

· ΔΥΤΙΚΗ
  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

· ΗΠΕΙΡΟΣ
· ΘΕΣΣΑΛΙΑ
· ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
· ΕΥΒΟΙΑ
· ΑΤΤΙΚΗ
· ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΣ
· ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
· ΕΠΤΑΝΗΣΑ
· ΝΗΣΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ
  ΑΙΓΑΙΟΥ

· ΒΟΡΕΙΕΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ
· ΚΥΚΛΑΔΕΣ
· ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΣΑ
· ΚΡΗΤΗ

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ





Αποτελέσματα
Αποτελέσματα Ψηφοφορίας

Αριθμός Ψήφων 0

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ONLINE
Υπάρχουν επί του παρόντος 11 Επισκέπτης(ες) και 0 Μέλος(η) που είναι συνδεδεμένος(οι)

Είσαστε ανώνυμος χρήστης. Μπορείτε να εγγραφείτε πατώντας εδώ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ



  00 Κόσμος: Βαρκελώνη. Η αρχόντισα της Καταλονίας

ΕΥΡΩΠΗΠολλές φορές τα στερεότυπα κρύβουν μια δόση αλήθειας. Καθώς το αεροπλάνο χαμηλώνει πάνω από την ακτή της Βαρκελώνης πλησιάζοντας στο αεροδρόμιο, το πανόραμα θα σας κόψει την ανάσα. Ακόμα και στην καρδιά του χειμώνα, ενώ άλλες πόλεις με λιγότερο ευνοϊκό κλίμα προσπαθούν να ζεσταθούν κάτω από ένα μανδύα χιονιού, ομίχλης και βροχής, η Βαρκελώνη ακτινοβολεί μέσα σε μια πρώιμη ανοιξιάτικη λιακάδα, με τη Μεσόγειο να αγκαλιάζει τις παραλίες της. Και σαν σκηνικό θεάτρου, στο φόντο της πολυσύχναστης αυτής πόλης διαγράφονται οι κορυφές μιας ιστορικής για τους Καταλανούς οροσειράς.

Sagrada Familia. Αυτός ο ημιτελής ναός είναι το πιο γνωστό έργο του διάσημου αρχιτέκτονα Γκάουντι.

Σίγουρα η Βαρκελώνη έχει και τις κακές της μέρες (το καλοκαίρι το μέρος είναι συχνά αποπνικτικό), όμως το ήπιο κλίμα είναι μόνο ένα από τα πλεονεκτήματα αυτής της αρχαίας αλλά ταχύτατα εξελισσόμενης πόλης. Η τέχνη, η αρχιτεκτονική, το καλό φαγητό, η νυχτερινή ζωή και ο δυναμισμός μιας μεγαλούπολης είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της Βαρκελώνης. Φυσικά δεν είναι όλα υπέροχα. Η πόλη δεν έχει καταφέρει ακόμα ν' αποτινάξει τον «αέρα» της επαρχίας. Είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες (γύρω στο 1,5 εκατομμύριο κατοίκους) και θορυβώδεις πόλεις της Ευρώπης, ενώ παρά τη συστηματική εκστρατεία καθαρισμού των δρόμων κανένας δεν μπορεί να τη χαρακτηρίσει ιδιαίτερα καθαρή.

Μ' εξαίρεση το κλίμα, η εικόνα της «ηλιόλουστης Ισπανίας» της θάλασσας, της σανγκρία και της σιέστα δεν έχει ιδιαίτερη απήχηση στη Βαρκελώνη. Μάλιστα, όσο καλύτερα γνωρίζει κανείς την πόλη, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι ελάχιστη σχέση έχει με την παραπάνω εικόνα της Ισπανίας.

Οι Βορειοευρωπαίοι που ταξίδευαν στην Ισπανία το 19ο αιώνα, διαποτισμένοι από τα τρυφηλά ιδανικά του ρομαντισμού, φαίνονταν αποφασισμένοι να βρουν σ' αυτή την τραχιά και για καιρό παραμελημένη γη ένα μεθυστικό, εξωτικό κοκτέιλ αισθησιασμού, «φλαμένκο» και ανατολίτικου μυστηρίου. Όλα αυτά όμως δεν ήταν παρά προϊόντα μιας συλλογικής, οργιαστικής φαντασίας. Στη Βαρκελώνη, στο μέσο της ακτής της Καταλονίας στη βορειοανατολική Ισπανία, ήταν ακόμα πιο δύσκολο να βγουν αληθινές αυτές οι φαντασιώσεις. Ο Γάλλος συγγραφέας Προσπέρ Μεριμέ (1803-1870) είπε: «Οι Καταλανοί μου φαίνονται σαν μια φτωχότερη εκδοχή των Γάλλων: κάπως χοντροκομμένοι και με σφοδρή επιθυμία να κάνουν λεφτά» - με άλλα λόγια κάθε άλλο παρά η θερμόαιμη τσιγγάνικη ατμόσφαιρα που ίσως περίμενε να δει. Από την άλλη, πρόσθετε -για παρηγοριά- συγκρίνοντας τη Βαρκελώνη με άλλα μέρη της Ισπανίας: «Αν ενδιαφέρεστε πάντως να μιλήσετε με έξυπνους ανθρώπους, πρέπει να πάτε στη Βαρκελώνη».

Με αφορμή ανάλογα σχόλια, συχνά άλλοι παρατηρητές πάνε ένα βήμα πιο πέρα. Το ότι η Βαρκελώνη είναι η «πιο ευρωπαϊκή» απ' όλες τις πόλεις της Ισπανίας έχει γίνει πλέον ρητό. Για τον καθένα, η λέξη «ευρωπαϊκή» σημαίνει και κάτι διαφορετικό. Για τους αντίζηλους Madrilenos (κατοίκους της Μαδρίτης), ο όρος αυτός υπονοεί έναν πεζό κομφορμισμό που εκείνοι απαρνιούνται κατηγορηματικά. Για τους πρωτευουσιάνους, η «αληθινή Ισπανία» είναι ένα εντελώς διαφορετικό θηρίο, νυχτόβιο και άγριο στην καρδιά από τη μια, σκληροτράχηλο και ανθεκτικό από την άλλη. Για κάποιους άλλους η Βαρκελώνη είναι ο πρωτοπόρος των τεχνών στην Ισπανία, στενά δεμένη με τη Γαλλία και κατ' επέκταση με την υπόλοιπη «καλλιεργημένη» Ευρώπη του βορρά. Σήμα κατατεθέν της είναι η αποτελεσματικότητα και η εργατικότητα, γι' αυτό και συχνά συγκρίνεται με το Μιλάνο ή τις Βρυξέλες.

Οι Καταλανοί πράγματι φημίζονται ως ιδιαίτερα εργατικοί και οργανωτικοί. Σε ποια άλλη πόλη σταματούν τα δρομολόγια του μετρό στις 11 μ.μ. από Κυριακή έως Πέμπτη; Όλοι πρέπει να πάνε νωρίς στα σπίτια και στα κρεβάτια τους, γιατί αύριο τους περιμένουν άλλη μια μέρα κι άλλο ένα ευρώ. Αυτή η εργασιακή ηθική και η τάση για αποταμίευση δεν χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα τους Ισπανούς του νότου. 

La Rambla. Ο πιο γνωστός δρόμος της Βαρκελώνης

Όμως, οι επισκέπτες θα εκπλήσσονταν αν έβλεπαν πόσο διασκεδάζει αυτή η πόλη. Ιδίως από την Πέμπτη το βράδυ και μετά, τα εστιατόρια, τα μπαρ και οι ντίσκο της (που είναι πάρα πολλά σε κάθε κατηγορία) γεμίζουν ασφυκτικά. Η La Rambla έχει τόση κίνηση και κόσμο στις 5 π.μ. τα ξημερώματα του Σαββάτου όσο και στις 5 μ.μ. το απόγευμα της Παρασκευής. Το μετρό (που λειτουργεί μέχρι τις 2 π.μ. την Παρασκευή και το Σάββατο) μπορεί να έχει κλείσει, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα βρείτε μπαρ και ντίσκο ανοιχτά μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες. Η ατμόσφαιρα δεν είναι τόσο φρενήρης όσο στη νούμερο ένα αντίζηλο Μαδρίτη, ωστόσο γεγονός είναι ότι οι περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές πόλεις φαντάζουν... αναιμικές δίπλα στην καταλανική πρωτεύουσα.

ΜΙΑ ΖΩΗ... ΠΑΡΑΝΥΜΦΟΣ

Δύσκολα θα ξεφύγετε από την εντύπωση ότι η Βαρκελώνη έχει ένα κόμπλεξ κατωτερότητας, το οποίο μπορεί μεν να μη γίνεται αμέσως αισθητό στην ατμόσφαιρα, όμως σίγουρα θα το διαβάσετε στον Τύπο. Σαν μια αυστηρή και ζηλιάρα μεγάλη αδερφή που βλέπει τη μικρότερη της -τη Μαδρίτη- να λάμπει περισσότερο, η Βαρκελώνη μοιάζει να βρίσκεται σ' ένα συνεχή αγώνα σημείων για να δικαιολογηθεί (στον εαυτό της) και να βρει μια θέση στον ευρωπαϊκό ήλιο. Η σχετική ιστορία έχει βαθιές ρίζες στο χρόνο.

Κατά κάποιο τρόπο, η πόλη ήταν ανέκαθεν επιλαχούσα. Στους ρωμαϊκούς χρόνους ήταν ένα αυτοδιοικούμενο αλλά όχι ιδιαίτερα σημαντικό επαρχιακό κέντρο στη σκιά της Ταράκο, πρωτεύουσας μιας ρωμαϊκής επαρχίας που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Ισπανίας. Το Μεσαίωνα υπήρξε μέχρι το 12ο αιώνα η κορυφή ενός σχετικά μικρού πριγκιπάτου που σιγά σιγά εξελίχθηκε σε πολιτική και πολιτισμική οντότητα, την Καταλονία. Όμως η Καταλονία ποτέ δεν έγινε κράτος.

Ακόμα και όταν οι καταλανικές κομητείες ενώθηκαν με την Αραγονία κάτω από το Στέμμα της Αραγονίας, οι ηγέτες ονομάζονταν μεν βασιλιάδες της Αραγονίας αλλά κόμηδες της Βαρκελώνης. Ο 13ος και 14ος αιώνας ήταν εποχή δόξας για την πόλη, που είχε τεθεί επικεφαλής μιας σπουδαίας αυτοκρατορίας εμπόρων. Ομως παρότι ευημέρησε, ποτέ δεν απέκτησε το γόητρο και το όνομα, π.χ., της Βενετίας.

Η απορρόφηση του Στέμματος της Αραγονίας σε μια ενωμένη Ισπανία υπό τους καθολικούς μονάρχες το 15ο αιώνα συνέδεσε αναπόφευκτα τη μοίρα της Βαρκελώνης με μια κεντρική εξουσία, η οποία στα χρόνια που ακολούθησαν αποδείχθηκε δυναστική. Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, η Μαδρίτη είχε καταφέρει ν' αποκλείσει περιφρονητικά τη Βαρκελώνη από το επικερδές υπερατλαντικό εμπόριο με τις αμερικανικές αποικίες.

Η παρουσία του φρουρίου στο Μοντζουΐκ και, μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, το πελώριο φρούριο της Σιουταντέλα συμβόλιζαν την υποταγή της Βαρκελώνης σε μια ουσιαστικά ξένη δύναμη. Η απέχθεια πάντα υπέβοσκε, όμως οι κάτοικοι της σήκωναν τους ώμους και με στωικό πραγματισμό βάλθηκαν να μετατρέψουν την πόλη τους στον οικονομικό γίγαντα της χώρας. Η πολιτική πυγμή μπορεί ν' άνηκε στη Μαδρίτη, όμως ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν πλέον σαφές ποια από τις δύο πόλεις ήταν σε καλύτερη κατάσταση.

Το πάρκο Γκουέλ σχεδιασμένο από τον διάσημο αρχιτέκτονα Γκάουντι.

Ακόμα και τότε, η Βαρκελώνη ήταν συνεχώς στραμμένη βόρεια, προς την Ευρώπη. Σαν να καταπιεζόταν από το φορτίο της γραφειοκρατικά αρτηριοσκληρωτικής Μαδρίτης, η Βαρκελώνη αναζητούσε αλλού την έμπνευση. Οι καλλιτέχνες της πόλης έφυγαν για το Παρίσι, ενώ ο ρυθμός αρ νουβό, που στη Βαρκελώνη θα γινόταν μοντερνισμός, άρχισε να διεισδύει στην Καταλονία από τα Πυρηναία. Η Μαδρίτη τότε δεν παρουσίαζε σχεδόν τίποτα από άποψη καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος, όμως η Βαρκελώνη με τις Παγκόσμιες Εκθέσεις της το 1888 και 1929 φάνηκε αποφασισμένη να τραβήξει μια για πάντα την προσοχή του κόσμου. Πρωτοστάτης αυτού του καλλιτεχνικού οίστρου ο αρχιτέκτονα; Antoni Gaudi που θα κοσμήσει την Βαρκελώνη με μια σειρά από θαυμάσια έργα που μαγεύουν ακόμα και στις μέρες μας.

Το χάος της δεκαετίας του 1930 και ο εμφύλιος του 1936-1939 ήταν στιγμές καθοριστικές όσο και τραγικές. Για πρώτη φορά, εδώ και αιώνες, η πόλη και η περιοχή της απέκτησαν πραγματική αυτονομία. Η Βαρκελώνη, οι εργάτες της οποίας ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα είχαν εμποτίσει την πολιτική σκηνή με μια έντονη αριστερίζουσα τάση, έγινε για λίγο ένας αναρχικός «παράδεισος». Το τέλος του πολέμου και η νίκη του στρατηγού Φράνκο (1892-1975) έφεραν ξανά την καταστολή. Η εθνικιστική Μαδρίτη είχε τον πρώτο λόγο στα «μαύρα χρόνια» από το 1939 έως το 1975, ενώ πολλοί λένε ότι μέχρι και η Real Madrid, η κορυφαία ποδοσφαιρική ομάδα της χώρας, φρόντιζε πάντα να παίρνει τους καλύτερους παίκτες της PC Barcelona.

Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας και την παραχώρηση πολλών εξουσιών στις επαρχίες της χώρας στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Βαρκελώνη επιτέλους ανέκτησε τον έλεγχο του πεπρωμένου της, που είχε στερηθεί από το 1714. Από τότε, η διαμάχη με τη Μαδρίτη συνεχίζεται αμείωτη. Με τους Καταλανούς εθνικιστές στην εξουσία, υπό τον Τζόρντι Πουζολ, από τις πρώτες κιόλας μετά-Φράνκο εκλογές το 1980, η Βαρκελώνη βρίσκεται σε μόνιμη προστριβή, προκειμένου να κερδίσει μεγαλύτερο μερίδιο πολιτικής και φορολογικής δύναμης από την κεντρική εξουσία.
Ο Πουζόλ και οι άνθρωποι του έχουν κάνει αλματώδεις προόδους, αν και ο ενίοτε οξύς εθνικισμός τους -με εντονότερο παράδειγμα το γλωσσικό ζήτημα- δεν τους βρίσκει όλους σύμφωνους. Η Τζενεραλιτάτ (τοπική κυβέρνηση) ακολουθεί μια ακλόνητη πολιτική διάδοσης της καταλανικής γλώσσας, που είχε απαγορευτεί επί Φράνκο αλλά και παλαιότερα. Επισήμως, τα καταλανικά και τα καστιλιάνικα (ισπανικά) έχουν ισάξια θέση στην Καταλονία, όμως στην πράξη τα καταλανικά ευνοούνται περισσότερο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι υποχρεούνται να μιλούν καταλανικά, ενώ μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης γίνεται κυρίως στα καταλανικά. Αν και προς το παρόν οι στατιστικές το διαψεύδουν, κάποιοι φοβούνται ότι στο απώτερο μέλλον τα ισπανικά θα είναι για τους Καταλανούς μια ξένη γλώοσα που ελάχιστοι θα μιλούν καλά. Σε ορισμένα μέρη της Καταλονίας αυτό συνέβαινε ανέκαθεν, 
όμως σε μια πόλη όπως η Βαρκελώνη, όπου ζουν Ισπανοί απ' όλη τη χώρα, κάτι τέτοιο μοιάζει εντελώς απίθανο. Οι ίδιοι οι Καταλανοί θα έβγαιναν ζημιωμένοι αν πραγματοποιούταν κάτι τέτοιο.

Παρ' όλη την πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία 20 χρόνια, το αίσθημα κατωτερότητας παραμένει. Ενώ η Μαδρίτη δεν θεωρεί αντίζηλους της τη Βαρκελώνη ή άλλες πόλεις, στη Βαρκελώνη δεν περνάει μέρα χωρίς να γίνει αναφορά από τον Τύπο σε στατιστικές ή ορισμένες όψεις της ζωής όπου οι δύο πόλεις συναγωνίζονται. Ακόμη και στα μάτια των ντόπιων η Βαρκελώνη δεν είναι πάντα αυτή που αναδεικνύεται νικήτρια.

Η πόλη βλέπει τη ζηλευτή της θέση ως οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας να κατατροπώνεται γοργά από τη Μαδρίτη. Όταν ξέσπασαν διαφωνίες το 2000 μεταξύ του δημαρχείου της Βαρκελώνης και της Τζενεραλιτάτ σχετικά με τη χρηματοδότηση των εμπορικών εκθέσεων της Βαρκελώνης, η προσοχή επικεντρώθηκε όχι τόσο στη Βαρκελώνη, όσο στη διαπίστωση ότι η Μαδρίτη την παραγκώνιζε από «πρεσβυτέρα» οικοδέσποινα εμπορικών εκθέσεων.

Όλες σχεδόν οι οικονομικές στατιστικές οδηγούν τους σχολιαστές της Βαρκελώνης να προβλέπουν δύσκολους καιρούς, καθώς η Μαδρίτη προσπερνά την καταλανική πόλη-λιμάνι στην παραγωγή, τις εξαγωγές, την προσέλκυση ξένων επενδύσεων κ.λπ. Δίνουν ως παράδειγμα την εντυπωσιακή εξάπλωση του μετρό της Μαδρίτης, ενώ στη Βαρκελώνη κανείς δεν ξέρει από πού θα χρηματοδοτηθεί η κατασκευή μιας μόνο νέας γραμμής για το αεροδρόμιο. Η απόφαση που λήφθηκε το 2000 να μη συμπεριληφθεί το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης στην υπερταχεία σιδηροδρομική γραμμή που θα ενώνει τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και τη Γαλλία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι η κυβέρνηση της χώρας υπονόμευε εσκεμμένα το επιχειρηματικό δυναμικό της Βαρκελώνης.

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Ο καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης

Είναι όμως τόσο άσχημα τα πράγματα; Οι επισκέπτες από τη Μαδρίτη εκφράζουν συχνά το θαυμασμό τους για τα φαινομενικά ατέλειωτα προγράμματα αστικής αναμόρφωσης που γίνονται στην πόλη, ενώ το κέντρο της Βαρκελώνης μάλλον σπάει όλα τα ρεκόρ σε έργα οδοποιίας, εργοτάξια και οικοδομές.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992 χρησίμευσαν ως δικαιολογία για την υλοποίηση ενός μαζικού προγράμματος αναγέννησης της πόλης. Αν και οι περιοχές που επωφελήθηκαν περισσότερο ήταν η προκυμαία και το Μοντζουίκ, η κεκτημένη ταχύτητα αναγέννησης συμπαρέσυρε κι άλλες, χωρίς να έχει ακόμα σταματήσει - ακούγονται συνεχώς φήμες για αμφιλεγόμενα σχέδια για την ανάπλαση των περιοχών της παλιάς πόλης Ελ Ραβάλ, Μπάρι Γκότικ και Λα Ριμπέρα, με νέους δρόμους, πλατείες και ανακαινισμένα κτίρια. Η πόλη επίσης με αφορμή την οργάνωση μιας φιλόδοξης και πολύπλευρης διεθνούς πολιτιστικής εκδήλωσης, του Φόρουμ 2004, που συνέπεσε την ολοκλήρωση της Ντιαγκονάλ Μαρ, μετέτρεψε το παραμελημένο βορειοανατολικό κομμάτι και την ακτή της πόλης σε μια νέα, περιποιημένη συνοικία με μαρίνα για γιοτ, με κήπους, ξενοδοχεία και ποιοτικά διαμερίσματα.

Και δεν είναι μόνο η φυσική όψη της πόλης που αλλάζει. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 η Βαρκελώνη ήταν μια σχετικά ομοιογενής πόλη, που απαρτιζόταν από ίση αναλογία Καταλανών και Ισπανών εσωτερικών μεταναστών. Το συνεχώς αυξανόμενο μεταναστευτικό κύμα από την Αφρική, την Ασία, τη Λατινική Αμερική και την ανατολική Ευρώπη προς την Ευρώπη έχει αγγίξει τη Βαρκελώνη με την ίδια ένταση όπως και τόσες άλλες πόλεις της Γηραιάς Ηπείρου, προκαλώντας αντικρουόμενα συναισθήματα. Χιλιάδες μετανάστες καταγράφονται στα γραφεία αλλοδαπών κάθε μήνα, ενώ ακόμα περισσότεροι ζουν στην πόλη παράνομα. Είναι ολοένα και πιο συνηθισμένο φαινόμενο να συναντά κανείς στους δρόμους της Πακιστανούς, Μαροκινούς και άλλους ξένους μετανάστες.

Επιπλέον, γύρω στα 3,5 εκατομμύρια τουρίστες συρρέουν στην πόλη κάθε χρόνο, κρατώντας το ποσοστό πληρότητα&



 
Σχετικοί Σύνδεσμοι
· Περισσότερα για ΕΥΡΩΠΗ
· Νέα toursi


Πιο δημοφιλής είδηση για ΕΥΡΩΠΗ:
Βαρκελώνη. Η αρχόντισα της Καταλονίας


Article Rating
Average Score: 4
Αριθμός Ψήφων: 12


Please take a second and vote for this article:

Excellent
Very Good
Good
Regular
Bad


Επιλογές

 Εκτύπωση αρχικής σελίδας Εκτύπωση αρχικής σελίδας


Sorry, Comments are not available for this article.





Όροι Χρήσης - Προστασία Δεδομένων - Πνευματικά Δικαιώματα
Copyright © 2004 - 2006 by Toursi.gr Design and Development by Valentine floral creations

PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Page Generation: 0.10 Seconds